Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/339 E. , 2025/7650 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/265 E., 2024/107 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/339 E. , 2025/7650 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/265 E., 2024/107 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine kurulan Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2022/12819 Esas, 2023/3378 sayılı bozma ilamı ile "haksız tahrikin derecesi" nedeniyle bozulmasına karar verilerek, dava dosyası İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. 2. Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2023/265 Esas, 2024/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine ve sair yönlere ilişkindir. 2. Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlere ve sair yönlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın bulunduğu ve ulaştığı boyut dikkate alındığında cezadan haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının yerinde olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Adli emanette kayıtlı bulunan ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinin gösterilmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2023/265 Esas, 2024/107 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin mahsus bölümüne "5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.