Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3456 K.2025/6980

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/502 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/3564 Esas, 2021/2900 Karar sayılı ilâmı ile özetle katılanın adlî muayene raporundaki çelişki giderilmeden karar verilmesi nedeniyle bozulması üzerine verilen Ankara Batı

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/9969 Esas, 2022/9380 Karar sayılı ilâmı ile özetle kırık nedeniyle artırım yapılırken sanığa eksik ceza verilmesi nedeniyle bozulması üzerine verilen Ankara Batı

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/21 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/2258 Esas, 2024/5587 Karar sayılı ilâmı ile özetle sanığın aleyhe bozma ilâmına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Batı

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2024/736 Esas, 2024/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53, 51. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 2 ay 1 gün hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmediğine, sanığın kastının bulunmadığına, cezanın artırılmaması ve sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararının Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/9969 Esas, 2022/9380 Karar sayılı ilâmı ile sanık aleyhine bozulması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 307/2. maddesinin son cümlesinde yer alan "Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığın aleyhe bozma ilâmına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek verilen Ankara Batı

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/21 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/2258 Esas, 2024/5587 Karar sayılı ilâmı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verildiği dikkate alınmadan, bozmadan sonra yapılan yargılamada bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde sanığın bizzat savunması alınmadan karar verilmesi suretiyle bozmanın gereği de yerine getirilmeden sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeksizin, Gerekçe bölümünde açıklanan sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle Ankara Batı