Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/385 K.2025/4326

Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca karar tarihi itibariyle itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık tarafından yapılan itirazın Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2024 tarihli, 2024/586 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında olası kastla yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2012 tarihli ve 2010/224 Esas, 2012/203 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/16154 Esas, 2016/3324 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanıklar ... ve ...'a atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmalarının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

mağdura ait tüm tedavi evrak ve raporların gönderilmesi suretiyle Adli Tıp Kurmundan rapor alınıp sonucuna göre suç niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetersiz rapora dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2016/158 Esas, 2023/749 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 256/1. maddesi atfı ile 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurun yaralanmasında sanığın kusuru ya da ihmali olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesi kapsamında kaldığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle; mağduru kendisinin yaralamadığına, suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurun ateşli silahla sırt sağda pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda; suçta kullanılan tabancaların öldürmeye elverişliliği, yaralanmanın yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilllerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Mağdurun içinde bulunduğu aracın dur ihtarına uymayarak kaçmaya devam ettiği, sanıklarca araca ateş açıldığı, mağdurun yaralandığı olayda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2024 tarihli ve 2022/1-501 Esas ve 2024/409 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Kararlar Yönünden Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen "hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair kararların 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Sanıklar ... Ve ...