Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4074 K.2025/7819)

Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2020/70 Esas, 2024/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/2-b-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2024/3610 Esas, 2025/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303. maddeleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 21/2 maddesinin uygulandığı fıkranın hükümden çıkartılarak aynı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulandığı fıkrada belirtilen "1 yıl 12 ay hapis" ibaresi çıkarılarak yerine "3 yıl hapis" ibaresi, aynı Kanun'un 87/2-b maddesinin uygulandığı fıkrada belirtilen "3 yıl 36 ay hapis" ibaresi çıkarılarak yerine "9 yıl hapis" ibaresi,

aynı Kanun'un 87/2-son maddesinin uygulandığı fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "sanığın üzerine atılı eylemi olası kast ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanığa verilen ceza 5237 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi gereğince takdiren (1/3) oranında indirilerek 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına " ibaresi, aynı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı sonraki fıkrada yer alan "6 yıl 8 ay hapis" ibaresi çıkartılarak yerine "5 yıl hapis" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının bulunmadığına, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, eylemin taksirle gerçekleştirildiğine, adli raporlar arasında çelişki bulunduğuna, suçun işlev zayıflaması niteliğinde olduğundan bahisle suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle.

5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereği (1/3) oranında indirim yapıldığında "6 yıl" hapis cezası yerine "6 ay" hapis cezası belirlenmek suretiyle çelişkiye neden olunduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hükmün kesin nitelikte olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yasal yollara başvuru hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 29.11.2023 tarihli adli raporunun hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre düzeltme nedeni dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkânı bulunmadığı, sanık müdafiinin yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunması nedeniyle kanun yollarına başvurma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereği (1/3) oranında indirim yapıldığında hüküm fıkrasına "6 yıl" hapis cezası yerine "6 ay" hapis cezası yazılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2024/3610 Esas, 2025/176 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 21/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki mahsus yerinden "6 ay" ibaresi çıkarılarak yerine "6 yıl" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 9.Asliye Ceza Mahkemesine,