Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/501 K.2025/5658

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2012 tarihli ve 2012/156 Esas, 2012/1484 Karar sayılı kararıyla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 27.01.2015 tarihli ve 2014/24737 Esas, 2015/2779 Karar sayılı kararıyla özetle; savunma hakkının kısıtlanması, eksik ceza tayini ve 5237 sayılı Kanun’un 87/3. maddesi gereğince sanığın cezasından artırım yapılırken ceza artırım oranının hükümde belirtilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İzmir

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2024 tarihli ve 2021/810 Esas, 2024/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir