Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/5363 E. , 2026/2673 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/297 E., 2025/337 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik is
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/5363 E. , 2026/2673 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/297 E., 2025/337 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/292 Esas, 2023/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2024/297 Esas, 2025/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayini hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama kapsamında kaldığından suç vasfına, eksik incelemeye, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 03.03.2023 yerine 04.03.2023 olarak gerekçeli kararının sonunda İlk Derece Mahkemesi karar tarihi hatalı gösterilmiş ise de bu hususlar mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan alet, kullanılış şekli, yaralamanın niteliği ve engel halin varlığı gözönüne alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, mağdurdan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma ve 27. maddesinde düzenlenen meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin ve aynı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli ve 2024/297 Esas, 2025/337 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.