Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/5437 E. , 2026/1483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2092 E., 2022/1076 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2019/2092 Esas, 2022/1076 Karar sayılı kararanın suça sürü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/5437 E. , 2026/1483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2092 E., 2022/1076 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2019/2092 Esas, 2022/1076 Karar sayılı kararanın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 22.05.2023 tarihli ve 2023/619 Esas, 2023/3389 Karar sayılı ilâmı ile "suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin süre yönünden reddine" karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar ile 29.05.2024 tarihli ve 2024/2-209 Esas, 2024/168 Karar sayılı ilâmlarında özetle; "gerekçeli karar tebliğ edilen müdafiin, öngörülen usûl ve şartlara uygun olarak kanun yolu başvurusunda bulunmadığı hâllerde gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeyen sanığa da tebliğ mazbatası çıkarılarak kanun yolu süresinin, tebliğ tarihinden ya da kararı öğrendiğini beyan ettiği tarihten itibaren başlatılması gerekeceğinin" belirtildiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ de edilmediği, suça sürüklenen çocuğun 18.09.2024 tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemli olarak kararı temyiz ettiği, bu haliyle suça sürüklenen çocuk tarafından öğrenme tarihi itibariyle yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunulduğunun anlaşılması karşısında; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2019 tarihli ve 2016/275 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2019/2092 Esas, 2022/1076 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; a. Suça sürüklenen çocuk ...'ın üzerine atılı suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/2-b maddeleri uyarınca öngörülen hapis cezasının alt sınırının 8 yıl olduğu nazara alınarak, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesince yapılan 24.03.2021 tarihli duruşmasında hazır bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın müdafisi olmadan savunmasının alındığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 150/3.maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, b. İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulamanın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan madde yönünden ek savunma hakkı tanınmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2019/2092 Esas, 2022/1076 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi "savunma hakkının kısıtlanması" yönünden yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde karar verildi.