Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6138 K.2025/8512)

Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2. maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçu için kanunda öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu belirlendiğinden Tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2024/401 Esas, 2025/40 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1098 Esas, 2025/1478 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin (vekalet ücreti ile sınırlı) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar müdafiilerinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak hükümleri temyiz etmesi nedeniyle vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen.

“Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.

Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendilerine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanıklar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile hükmedilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/1098 Esas, 2025/1478 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne.

"Beraatlerine karar verilen ve kendilerini 5271 sayılı Kanun gereğince görevlendirilen zorunlu müdafiler ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... lehine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 48.000 TL maktu vekalet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretlerin mahsubu ile bakiye kalan vekalet ücretlerinin hazineden alınıp ayrı ayrı sanıklar ... ve ...'a verilmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, Tebliğame’ye aykırı olarak,