Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6356 K.2025/8449)

Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/158 Esas, 2025/328 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2023/6587 Esas, 2025/521 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli ve 2023/6587 Esas, 2025/521 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan Erzurum

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/158 Esas, 2025/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde direnilmek suretiyle; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suç vasfına, B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, C. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, maktule yönelik öldürme eylemini olası kastla gerçekleştirdiğine ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilâmında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, İlk Derece Mahkemesi kararının direnme gerekçesi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli ve 2023/6587 Esas, 2025/521 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğu ile DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,02.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın öldürme eylemini doğrudan kast ile mi yoksa olası kast ile mi gerçekleştirdiği, dolasıyla direnme kararının yerinde olup olmadığına dairdir.

Sayın çoğunluğun, sanığın 150 metre mesafeden maktulün bulunduğu araca ateş ettiği, merminin aracın camını kırarak kafa dayama bölümünden geçerek ölüm meydana getirmesine ilişkin kabulünün fizik kurallarına aykırı olduğu, Dosya kapsamına göre; olay günü maktul ... ile sanık arasında yaşanan tartışma sırasında, sanığın maktul ve arkadaşlarına atmak için yerden büyükçe bir taşı eline aldığı,

maktul ve arkadaşları korkarak kaçmak için araçlarına yöneldikleri, maktul ...'nun aracın arka koltuğuna, tanık ...'in aracın ön yolcu koltuğuna, tanık ...'nin şoför koltuğuna oturdukları, onların gitmelerine engel olmak için sanığın elindeki taşı aracın ön tarafına attığı, maktul ve arkadaşlarının hareket etmelerinden yaklaşık 5-10 saniye sonra sanığın atış gücü yüksek ve hedefi vurma kabiliyeti fazla olan tabanca ile etkili mesafeden ateş ederek arka koltukta bulunan ...'nun sırt bölgesinden vurduğu, isabet eden merminin meydana getirdiği iç organ harabiyeti ile ölümü meydana geldiği,

bu itibarla, sanığın uygun ve etkili mesafeden, elverişli vasıta ile üç kişinin olduğu aracı hedef tayin ederek ateş etmesi sonucu ...'yu kasten öldürdüğü, üç kişinin olduğu binek araca tabanca ile ateş halinde ölümün mutlak ve kaçınılmaz olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından dosya içeriğine uygun olarak verilen direnme kararı ile mahkûmiyet hükmünün onanması yerine eylemin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu ve direnme kararı yerinde görülmediğinden kararın incelenmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.