Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/65 K.2026/2148

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararları kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararları verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ 1.Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2022/13 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/348 Esas, 2024/3138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında; a.Mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 50, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, (hapis cezası yönünden) hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçları işlemediğine, her iki suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Hedef alınan vücut bölgesi, sanığın imkanı bulunduğu halde mağdurun bacaklarına ateş etmesi, oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, kasten yaralama eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği, ruhsatsız silah bulundurma suçundan verilen hükümde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde tekerrüre ilişkin husustaki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14.maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle şartlı tahliye hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/348 Esas, 2024/3138 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "şartlı tahliye hükümlerinin uygulanmamasına" ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy