Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6539 K.2025/9268)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/1753 Esas, 2021/906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak hükmolunan mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

6. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2022/12309 Esas, 2024/6344 Karar sayılı kararı ile; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla suç vasfı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2024/2123 Esas, 2025/1148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62... . maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanığın kazanılmış hakkı uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın kasten yaralama suçunu işlemediğine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca “1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken “1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2024/2123 Esas, 2025/1148 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına, sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere, “5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,