Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6610 K.2026/1939)

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın "1 yıl 15 gün hapis cezası" olduğu, istinaf bozması üzerine sanığın "2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası" ile cezalandırıldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın asıl ceza miktarının arttırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/843 Esas, 2024/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/831 Esas, 2025/990 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca hesap hatası sebebiyle eksik ceza tayini yönünden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; aleyhe değiştirme yasağı bulunduğundan sanığın cezasının artırılmasının hatalı olduğuna, sanığın yaralama kastı bulunmadığından illiyet bağı bulunmadığına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın "1 yıl 15 gün hapis cezası" olduğu, istinaf bozması üzerine sanığın "2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası" ile cezalandırıldığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, asıl ceza miktarının arttırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğundan, Tebliğname'nin redde ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemi ile katılanın yaralanması arasında illiyet bağının bulunduğu,

katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, İlk Derece Mahkemesince istinaf bozması öncesi verilen kararın katılan vekili tarafından aleyhe istinaf edildiği anlaşıldığından aleyhe değiştirme yasağının bulunmadığı, sonuç ceza miktarı itibariyle lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/831 Esas, 2025/990 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi