Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7204 K.2025/7911)

Bayburt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/175 Esas, 2024/131 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62,

52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olmakla 10.12.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2025 tarihli ve 2025/8712 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/113481 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/113481 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın denetim süresi içinde 22/04/2022 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret suçundan mahkûmiyetine ilişkin Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2023 tarihli ve 2022/588 esas, 2023/58 sayılı kararının aynı tarihte kesinleşmesini müteakip, sanık lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülerek yapılan yargılama sonunda, Bayburt

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2024 tarihli ve 2024/867 esas, 2024/839 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın denetimde işlediği kasıtlı suçtan söz edilemeyeceği cihetle, hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan sekizinci fıkrasının birinci cümlesi ve onbirinci fıkrasının birinci cümlesi; “(8) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. ...

(11) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. ...” şeklinde düzenlenmiştir. Denetim süresi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usûlüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlar.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık, bu karar usûlüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, beş yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve tabi tutulduğu denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi hâlinde hüküm açıklanacaktır.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 06.12.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği suç bulunmadığı belirlenmiştir.

Şöyle ki, denetim süresi içerisinde işlendiği ihbar olunan Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/588 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararına yönelik yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama neticesinde Bayburt

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2024 tarihli ve 2024/867 Esas, 2024/839 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği belirlenmekle, böylece denetim süresinde suç işlemeyen hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR