Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7426 K.2026/1548)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, bozma üzerine verdiği, 02.02.2021 tarihli ve 2020/245 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/434 Esas, 2023/2015 Karar sayılı kararı ile, "temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Başkale

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/261 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından,

sanığın temyiz isteminin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkındaki incelemeye konu hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, hüküm fıkrasında sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/261 Esas, 2024/46 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,