Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7650 K.2025/9136)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/2505 Esas, 2023/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 26.03.2025 tarihli ve 2023/4499 Esas, 2025/2479 Karar sayılı kararı ile suç vasfı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Sivas

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/528 Esas, 2025/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 29, 62/1, 58... . maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, tayin edilen cezada sanığın suç işleme kastının ve yoğunluğunun dikkate alınmadığına, verilen cezanın sanığın eylemi ile orantılı olmadığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma bulunduğuna, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma ilkesinin ihlal edilmediği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın katılanı av tüfeği ile hayatî önem taşıyan bölgelerinden yaralama imkanı varken ayak bölgesinden yaralaması ve herhangi bir engel olmadığı halde eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden ayrılması dikkate alınarak eyleme uyan suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/528 Esas, 2025/401 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sivas