Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7863 K.2025/9257)

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, her ne kadar 12.03.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı istinaf ve temyiz yasa yolunun açıldığı ve aynı Kanun'un Geçici Madde 6/2-b. maddesi uyarınca 01.06.2024 tarihinden önce verilmiş olan kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğu düzenlenmiş ise de, incelemeye konu yargılamanın yenilenmesi dosyasının daha önce Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesince temyiz incelemesinden geçerek onamasına karar verilmiş olduğundan, Yargıtay denetimine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında yargılamanın yenilenmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararı gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2014/105 Esas, 2014/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 86/1, 86/3-a, 87/3, 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Büyükçekmece

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2014/105 Esas, 2014/505 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3.Ceza Dairesinin 12.06.2017 tarihli ve 2016/16362 Esas, 2017/8465 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. 3. Sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine Büyükçekmece

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2014/105 Esas, 2014/505 sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir. 4. Büyükçekmece

21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2024 tarihli ve 2024/59 Esas, 2024/121 Karar sayılı karar ile; sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi gereği önceki hükmün iptali ile; katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2-2. cümle, (86/3-a) eşe karşı işlenmesi, 52/2-4 maddeleri uyarınca 5.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın müsnet suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılanın beyanında 2012 yılı içerisinde sanık tarafından darp edilmesi nedeniyle gerçekleştiğini söylediği ve Adli Tıp 2.İhtisas Kurulu'nun 15.02.2021 tarihli mütalaasında eski kırık sekeli olduğu belirtilen nazal kemikteki lineer fraktür yaralanması ile ilgili soruşturma ve kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılarak yoksa gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması hususunun mahallinde gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde, katılan lehine vekalet ücreti takdirinde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86/2-2.cümlesi maddesinin 27.05.2022 tarihinde yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle düzenlendiği ve suç tarihi itibariyle uygulama yeri bulunmadığının gözetilmeyek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesinin ihlali hukuka aykırı görülmüş ise de anılan aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Büyükçekmece

21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2024 tarihli ve 2024/59 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün "1" numaralı bendinden "TCK'nın 86/2-2.cümle maddesi uyarınca 180 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası" yazılması,

"2 ve 3" numaralı bentlerin hükümden bütünüyle çıkarılarak yerlerine "2-Suçun eşe karşı işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesi uyarınca cezada (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "3-Sanığa verilen 180 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca sanığın şahsi ve sosyal durumu da nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00TL den 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,