KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/7956 E., 2026/3614 K.
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2025/2575 E., 2025/2890 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen yeni mahkûmiyet hükmünün hüküm türü değiştirildiğinden ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
499 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstinaf bozması üzerine verilen İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2025 tarihli ve 2025/252 Esas, 2025/443 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/3, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
11. Ceza Dairesinin, 23.09.2025 tarihli ve 2025/2575 Esas, 2025/2890 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçenin yetersiz olduğuna, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, üst sınırdan haksız tahrik indirimi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.
Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği fakat Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-940 Esas ve 2025/197 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemelerinin 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (e) ve (f) bentlerinde İlk Derece Mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği,
verilen bu bozma kararının anılan maddenin (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak bir karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen bozma kararının hukuka aykırı olması ve bu karara istinaden verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi kararının da hukuka aykırı olması karşısında,
Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi yerine yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
11. Ceza Dairesinin, 23.09.2025 tarihli ve 2025/2575 Esas, 2025/2890 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere sanıklar müdafiinin temyiz istemi Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının hukuka aykırı olması ve duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi yerine yazılı şekilde bozma üzerine verilen hukuka aykırı İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,