Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/7984 K.2026/3733

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2014/761 Esas, 2016/563 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2021/2190 Esas, 2021/4807 Karar sayılı ilâmı ile özetle Adli Tıp Kurumundan mağdurun yaralanmalarının hangisi veya hangilerinin yaşamsal tehlikeye neden olduğu hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati rapor aldırıldıktan sonra, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimaline binaen görev hususu da gözetilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

sanığın üzerine atılı suç için Kanun'da öngörülen cezanın alt sınırı göz önüne alındığında sanık savunmasının mahkemece bizzat alınması gerekirken, talimat yoluyla alınması ve sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2024/509 Esas, 2025/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kasta, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suçu işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray