Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8543 K.2026/1187)

İstinaf bozması üzerine verilen Ankara

70. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2022/829 Esas, 2024/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddeleri uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57/1 ve 57/2. maddeleri uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin hükmün, istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmekle, 08.06.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 07.11.2025 tarihli ve 2024/36623 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130810 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/130810 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ... Şehir Hastanesinin 03.01.2023 tarihli raporunda '...

Düşünce içeriğinde psikopatoloji yok, algı patolojisi saptanmadı... adı geçenin TCK 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olmadığı tıbbi kanaatine varılmıştır' şeklinde belirtilmesine rağmen, sanığın fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede yitirdiğinden söz edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Akıl hastalığı" başlıklı 32. maddesi; "(1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.

(2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir.

Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." şeklinde düzenlenmişken; aynı Kanun'un "Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri" başlıklı 57/1. maddesi; "(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir.

Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar." şeklinde düzenlenmiştir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sanık hakkında, "kasten yaralama" suçundan yürütülen yargılama sırasında, sanığın akıl hastası olup cezai ehliyetinin bulunmadığının iddia olunması üzerine ...

Şehir Hastanesince düzenlenen 03.01.2023 tarihli adlî muayene raporunda; '...Düşünce içeriğinde psikopatoloji yok, algı patolojisi saptanmadı... adı geçenin TCK 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olmadığı" görüşü bildirildiği dikkate alınmadan sanık hakkında suç tarihinde ceza sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirine hükmedilmesi, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara