Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8801 K.2026/1756)

Savcısı ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a,g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2023/208 Esas, 2024/196 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29, 53... . maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.Sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/2099 Esas, 2024/1420 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik, katılan vekili, sanık ... ve müdafinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin olmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması,

hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanık ...'in eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, diğer sanık ... yönünden;

mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında kurulan hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında adli sicil kaydına göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmiş ise de; hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır" denilerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında koşullu salıverilmeden yararlandırılması yönünde düzenleme yapılması ve infaza

yönelik düzenlemenin derhal uygulanması gerektiği ilkesi karşısında; sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ...

Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 07.08.2025 tarihli dilekçesi ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla,5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, sanık müdafinin temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Vekilinin, Sanık ...'e Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/2099 Esas, 2024/1420 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Katılan Vekilinin, Sanık ...'e Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/2099 Esas, 2024/1420 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan, "cezanın infazında koşullu salıverne hükümlerinin TCK 58... sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına", ibarelerinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana