Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8859 K.2026/1067)

Bakanlık vekilinin, 24.11.2025 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ise de, temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde belirlenen iki haftalık süre geçtikten sonra verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. ve 307/3 maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2023/3732 Esas, 2024/62 Karar sayılı esastan redde ilişkin kararının katılan vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 25.06.2025 tarihli ve 2024/3181 Esas, 2025/5145 Karar sayılı ilamı ile; katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul (orta) oranda bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ile sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezasını öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında,

meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek makul (orta) oranda ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 16 yıl ceza tayin edilmesi suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Bozma üzerine Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2025 tarihli ve 2025/257 Esas, 2025/253 Karar sayılı kararı ile, sanığın katılana karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-f, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik oranına ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan Bakanlık vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2025 tarihli ve 2025/257 Esas, 2025/253 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Manisa