Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8942 K.2026/1542)

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'nın mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan beraatine ilişkin karar yönünden, "katılan ...'ın eşi, mağdur ... 'nın da annesi olan sanığın, mağdur'un alnına kalemlikle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın suçlamayı kabul etmemesine rağmen mağdurun pedagog eşliğinde alınan beyanında olayı oluş şekline uygun olarak olduğu gibi anlattığı, pedagog raporuna göre, mağdurun zihinsel ve fiziksel gelişiminin yaşlarına uygun olduğu, kimsenin yönlendirmesinin olmadığı,

kendi iradesi ile beyanda bulunduğu, bu nedenle de beyanlarına itibar edilebileceğinin anlaşıldığı, mağdurun ifade tarihindeki yaşı itibarıyla yalan söylemesini gerektiren bir durumun olmadığı, annesini haksız yere suçlaması için bir gerekçesinin de bulunmadığı, olay tarihinden iki ay sonra şikayette bulunulmasının olayın gerçekliğini ortadan kaldırmayacağı, nitekim olay tarihinde sanık ile aynı evde yaşayan mağdurun sanığın tehdit etmesi nedeniyle korktuğu için sanık tarafından darp edildiğini babasına söyleyemediği, mağdurun aşamalarda değişmeyen ifadelerinin 06.03.2019 tarihli ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporu içeriği ile de doğrulandığı hususları nazara alındığında; sanığın mağdura karşı kasten yaralama suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil mevcut olduğu ve eyleminin sübuta erdiği kanaatine varıldığı" gerekçesiyle kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığa yüklenen kasten yaralama suçundan mahkumiyetine yeterli, açık ve kesin delil bulunamadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığı, sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

Dairemizin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması ilamının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2024/2826 Esas, 2025/6590 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Antalya

28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2018/68 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, e, 87/1-c, 87/1-son, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Kararın, katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık ve müdafiinin istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/1300 Esas ve 2020/2884 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Katılan ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2022/10226 Esas, 2023/5063 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/2937 Esas, 2023/3509 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. Direnme kararının katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2024/2826 Esas, 2025/6590 Karar sayılı kararı ile oy çokluğuyla Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmüş ve bozma kararının kaldırılmasına, sanık hakkındaki beraat kararına yönelen temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 18.12.2025 tarihli ve 1 - 2024/6817 sayılı itirazı ile Dairemizin onama kararının kaldırılması ve sanık ...'nın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Dairemiz, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla reddine karar vermiştir.

Dairemizin itirazın reddi yönündeki çoğunluk görüşüne şu nedenlerle katılmıyoruz: Dosya kapsamına göre; soruşturma aşamasında vekil huzuru ile alınan beyanında, katılan ..., annesi sanığın alnına kalemlikle vurmak suretiyle yaraladığını söylediği, yargılama aşamasında pedagog eşliğinde alınan beyanının da benzer olduğu, pedagog tarafından katılanın beyanlarına itibar edilebileceğinin bildirildiği ve katılanın annesi olan sanığı haksız yere suçlaması için bir gerekçesinin bulunmadığı, katılan ...'nın beyanı ile uyumlu 06.03.2019 tarihinde ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporda, alındaki 5 cm yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde bulunduğu hususu da gözetildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden sayın çoğunluğun itirazın reddine dair görüşüne muhalifiz.