Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/91 K.2026/1905

Sanık müdafiinin inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2023/227 Esas, 2024/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin,15.10.2024 tarihli ve 2024/2442 Esas, 2024/1460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca katılanlar lehine vekalet ücretine hükmolunması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeyle ve yetersiz gerekçeyle karar verildiğine, öldürme kastı olmadığına, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğuna, eylemin kasten gerçekleştirilmediğine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, bu hali ile kararın yeterli gerekçeyi ihtiva ettiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı,

oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanığı atılı suçtan yargılama süresince ...

T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu, duruşmalara iştirakinin SEGBİS vasıtasıyla sağlandığı, ancak sanık ve müdafiinin 01.12.2023, 13.02.2024, 24.06.2024 tarihli dilekçeleriyle sanığın duruşmalara bizzat katılmak istediğini ve savunmasını huzurda yapmak istediğini bildirmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesince sanığın bu talebiyle ilgili sanığın yargı çevresi dışında bir ceza infaz kurumunda bulunması,

davaya etkili olarak katıldığı şeklindeki gerekçeler ile duruşmada hazır edilmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın duruşmada hazır edilmeksizin SEGBİS sistemi ile savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de, sanık ile maktulün arkadaş oldukları ve aralarında önceye dayalı husumet bulunmadığı, 05.12.2023 tarihinde akşam saatlerinde maktul ile sanığın araçları ile yol üzerinde karşılaştıkları ve maktule ait çiftlik evine gitmek üzere anlaştıkları, yaklaşık 11 dakika ara ile olayın gerçekleştiği çiftlik evine gittikleri, iki saate yakın çiftlik evinde oturup konuştukları, sanığın aksi ispat edilemeyen savunmalarına göre, ilerleyen saatlerde maktul ile sanığın yeğenleri arasındaki sorundan kaynaklı çıkan tartışmada maktulün sanığa hitaben "bak şu gelen mesajlara bunun gibi kırk tanesinin avradını sinkaf ediyorum,

senin yeğenlerinin de avradını sinkaf edeyim, benim kafamı bozmayın" demek suretiyle hakaret etmesi üzerine sanığın da ele geçirilemeyen tabanca ile maktule doğru iki el ateş ettiği, baş arka ve sağ kulak üst kısmından isabet alan maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, kubbe ve kaide kemik kırıkları, beyin zarları arasında kanama ile birlikte yoğun beyin doku hasarı sonucu öldüğü olayda, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde ceza indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri "savunma hakkının kısıtlanması" ve "haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi