Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/929 K.2025/2812

Urla

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/80 Esas, 2023/186 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca basit yargılama usûlü uyglanması ve hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün,

itiraz edilmeksizin 31.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/11220 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11277 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11277 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, basit yaralama suçundan Urla

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/855 esas, 2020/100 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 24.09.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 16.05.2021 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlemesi nedeniyle İzmir 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2021/571 esas, 2022/198 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilmesi sonrasında İzmir

50. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 09.01.2023 tarihli ve 2022/1064 esas, 2023/28 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini takiben söz konusu karara karşı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 308/A maddesi kapsamında yapılan itiraz üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15.12.2023 tarihli kararı ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 09.01.2023 tarihli ve 2022/1064 esas, 2023/28 sayılı kararının kaldırılmasına ve dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine müteakip İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin 02/01/2024 tarihli ve 2023/2586 esas, 2024/2 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine dair hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan, 'Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar…' şeklindeki düzenleme gereğince;

ortada kesinleşmiş kasıtlı suçtan bir mahkûmiyet hükmü bulunmadığı ve hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan sekizinci fıkrasının birinci cümlesi ve onbirinci fıkrasının birinci cümlesi; “(8) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. ...

(11) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. ...” şeklinde düzenlenmiştir. Denetim süresi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usûlüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlar.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık, bu karar usûlüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, beş yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve tabi tutulduğu denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi hâlinde hüküm açıklanacaktır.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 24.09.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği suç bulunmadığı belirlenmiştir. Şöyle ki, denetim süresi içerisinde işlendiği ihbar olunan İzmir

50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/571 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 02.01.2024 tarihli ve 2023/2586 Esas, 2024/2 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği belirlenmekle, böylece denetim süresinde suç işlemeyen hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR