Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2026/575 K.2026/4217

Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 2017/211 Karar sayılı kararının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/845 Esas, 2017/1039 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanığın 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.10.2018 tarihli ve 2018/2405 Esas, 2018/3914 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği,

Bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/1931 Esas, 2018/1860 Karar sayılı kararı ile sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin 20.12.2018 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verdiği,

gerekçeli kararın sanık müdafiine 09.01.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonraki 21.01.2019 tarihinde yapılmış olduğundan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/3340 Esas, 2019/4988 Karar sayılı kararı ile "Temyiz isteminin reddine" karar verildiği, hükmün 18.11.2019 tarihinde kesinleştiği ve infaza gönderildiği, hükümlü müdafii süresinden sonra 10.11.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunarak eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş ise de;