Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2006/11921 K.2007/525

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M...K...Ç....'nın özel bakıma ihtiyacı olmadığı halde .. parsel sayılı taşınmazını davalı ikinci eşine tapuda ölünceye kadar bakım sözleşmesiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ile miras bırakan adına veya hisseleri oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, miras bırakanın, bakıma ihtiyacının olması nedeniyle ve ileride dahada fazla bakıma ihtiyaç duyacağını düşünerek taşınmazı ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle kendisine temlik ettiğini, bakım borcunu en iyi şekilde yerine getirdiğini, davacıların iddialarının doğru olmadığını, ayrıca, davacılardan Ybbın aynı taşınmaza yönelik aynı sebeple aleyhine açtığı tapu iptali tescil davasının derderst olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı Y...ın davasının derdestlik nedeniyle açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Yılmaz vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bir kısım davacılar yönünden davanın kabulüne, davacı Y... bakımından ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın davalıya yapmış olduğu .. parsel sayılı taşınmazla ilgili temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Davacı Y...temyizine gelince; davacı Y....ın daha önce aynı yer mahkemesinde aynı sebebe dayalı olarak 21.10.1996 tarihinde açmış olduğu tapu iptal ve tescil davasının10.2.2000 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği ve anılan kararın kesinleştiği Gerze Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/118 Esas, 2000/9 karar sayılı dava dosyası ile sabittir.