KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2007/2922 E., 2007/3806 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2007
- Mahkemesi
- ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 07/11/2006
- Numarası
- 2005/389-414
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, paydaşı olduğu .nolu parselde Yüreğir Belediyesince imar uygulaması yapıldığını ve .ada . nolu parselin adına kayıtlandığını, yapılan şuyulandırmanın İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiğini, davalı R....’ın iptal edilen uygulama ile malik olduğu taşınmaza el atmanın önlenmesi istemiyle aleyhine dava açtığını ileri sürerek, imar öncesi duruma iade isteminde bulunmuştur.
Davalılardan R.... davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı Belediye aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle, diğer davalıya yönelik davanın ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, imar uygulaması sonucu oluşan ve idare mahkemesince iptal edilmek suretiyle yasal dayanağı kalmayan imar parselinin iptal edilmesi suretiyle imar öncesi kadastral parsele dönülmesi isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..ada . nolu parselin geldisi olan .nolu kadastral parselin imar uygulamasına tabi tutularak . ve .nolu parselleride kapsayacak şekilde bir çok imar parselinin oluştuğu ancak; davacının idare mahkemesine açmış olduğu dava soncunda imar uygulamasının iptal edilerek kararın kesinleştiği görülmektedir.Bu durumda imarla oluşan sicil kayıtlarının dayanaksız kaldığı, başka bir söyleyişle yolsuz tescil niteliğine dönüştüğünün kabulü zorunludur.Davacı eldeki dava ile imar öncesi kadastral parsele dönülmesini istediğine göre, bu isteğin diğer davalıya ait .nolu parseli de kapsayacağı kuşkusuzdur.
Bu durumda davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu da tartışmasızdır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2007/2922, K. 2007/3806, 9 Nisan 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama