KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2007/579 E., 2007/2255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2007
- Mahkemesi
- AMASYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 12/07/2006
- Numarası
- 2005/560-681
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, kayden maliki bulundukları .ve .parsel sayılı taşınmazları davalıların haklı neden olmaksızın kullandıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemişlerdir. Davalılar, taşınmazları davacıların annesi ile yaptıkları icar anlaşmasına dayanarak tasarruf ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davalıların haksız müdahalesinin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle, elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmiştir. Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli .ve .sayılı parsellerin paylı mülkiyet üzere davacılar adlarına kayıtlı oldukları, davacıların annesi ile davalılar arasında varılan anlaşma uyarınca taşınmazların yaklaşık oniki yıldan bu yana davalılar tarafından kullanıldıkları anlaşılmaktadır.
Öte yandan, davacıların annesinin taşınmazlarda kayda dayalı bir hakkı ve tasarrufa yönelik yetkisi bulunmadığı gözetildiğinde, davalıların kullanımının haklı ve geçerli bir nedene dayandığının söylenemeyeceği de açıktır.
Belirlenen bu olgular karşısında, davalıların taşınmazlara el atmasının önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu hususa yönelik temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.
Ne var ki, davalıların uzun süredir devam eden kullanımlarına, dava açılana kadar ses çıkarmayan davacıların muvafakat gösterdiklerinin ve muvafakatin dava açılmakla geri alındığının kabulünde zorunluluk vardır.İzne dayalı kullanımlarda ecrimisil istenemeyeceği kuşkusuzdur.
.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2007/579, K. 2007/2255, 7 Mart 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama