KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2007/810 E., 2007/2870 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2007
- Mahkemesi
- KARTAL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 06/09/2006
- Numarası
- 2005/491-370
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar,kayden maliki bulundukları ..ada .. parsel sayılı taşınmazda kaçak olarak yapılan çatı katını davalının haksız kullandığını ileri sürüp elatmanın önlenmesine, kaçak katın yıkımına,binanın projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı,dava konusu taşınmazın davacıların muvafakati ile yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece,çekişme konusu taşınmazın tastikli projeye aykırı olarak inşa edildiği, kaçak yapıya muvafakatin geçerli bulunmadığı,taşınmazın davalının kullanımında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar,davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla tetkik hakimi ..raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalının haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın davacılara ait çaplı taşınmaza elattığı belirlenmek suretiyle davanın elatmanın önlenmesi isteği yönünden kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.
Ancak; dava konusu taşınmazdaki çekişmeli bölümün kaçak olarak dava dışı yüklenici tarafından yapıldığı dosya kapsamı ile sabittir.Ayrıca bu husus tarafların kabulündedir.
O halde, yıkım ve yapının inşaat ve mimari projesine uygun hale getirilmesi yönünden ve bunun gerektirdiği masraflardan davalının sorumlu tutulamayacağı tartışmasızdır.Öte yandan, yıkımı istenilen kaçak bölümün tüm kat maliklerinin istifadesine ait ortak yer olduğuna göre yıkım ve sair masraflarına tüm kat maliklerinin katlanma zorunda bulunduğu açıktır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2007/810, K. 2007/2870, 20 Mart 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama