Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2007/8483 K.2007/10411

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, dava konusu 3219 parselin kayden davalıya ait olduğunu ancak, taşınmazın imar planında konut alanı, sosyal alanlar ile imar yolları içinde kaldığını, 5272 Sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca bedelsiz olarak mülkiyetinin belediye’ye geçtiğini ileri sürerek, davaya hakem sıfatı ile bakılıp, mülkiyetinin belediyeye ait olduğunun tespiti isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince davaya genel mahkemelerde bakılması gerektiğini belirterek davanın görev, esas ve husumet yönlerinden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya bakma görevinin değer yönünden sulh hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, istek halinde dosyanın görevli ve yetkili Silifke Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, mülkiyetin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Belediye Başkanlığının çekişme konusu 3219 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti konusunda davalı Hazineye husumet yöneltmek suretiyle hakem sıfatıyla eldeki davayı açtığı görülmektedir. Mahkemece, 4916 Sayılı Yasa ile değişik 3533 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca taşınmazın aynına yönelik davaların genel mahkemelerde bakılacağı düzenlenmesi dikkate alınarak 7.7.2005 tarihli oturumda davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılmasına karar verildiği, nihai kararla dava dilekçesinde gösterilen dava değerine itibar edilerek davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılmasının gerektiği düşüncesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve dilekçenin içeriğinden, çekişme konusu taşınmazın mülkiyetinin davacı idareye ait olduğunun tespitinin istenildiği görülmektedir. Bu haliyle çekişmenin, taşınmazın aynına yönelik olduğu açıktır. Buna göre, değeri para ile ölçülebilen çekişmelerin çözümünde harca esas dava değerinin dava dilekçesinde yazılı olan değil keşfen belirlenecek değer olacağı tartışmasızdır.