Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2008/1188 K.2008/5286

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 471 sayılı parselde davalıların miras bırakanı N.A. tarafından bina inşaa ettirilmek suretiyle taşınmaza haksız müdahalede bulunulduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım; yıkım fahiş zarar doğuracaksa asgari levazım bedeli karşılığında binanın aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davaya müdahil sıfatıyla katılan O.İ.ise, taşınmazdaki binayı davalıların miras bırakanı ile aralarında düzünlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendisinin iyiniyetle inşaa ettiğini belirterek, binanın malzeme bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına kayıtlı 471 sayılı parsele davalıların haksız elatmalarının önlenmesine, 84.780.-YTL malzeme bedelinin müdahil O.İ.e verilmesine, yıkım isteğine reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve müdahil tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.4.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Y. R.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler ve vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .arafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım, olmadığı takdirde binanın en az malzeme bedeli karşılığı temellük edilmesi isteklerine ilişkin olup; yargılama sırasında asli müdahale yoluyla da binanın malzeme bedelinin tahsili istenmiştir. Mahkemece, taşınmaza elatmanın önlenmesine, yıkım isteğinin reddine ve asli müdahil lehine tazminata karar verilmiştir.

Eksiğin tamamlanması yolu ile getirtilen dava dosyaları ile kayıt ve belgelerden, davaya konu 471 sayılı parsel davalıların miras bırakanı N.A. adına kayıtlı iken, kayıt maliki ile yüklenici O. İşlek arasında 5.3.1986 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi aktedildiği, sonrasında F.D. tarafından N.

A. aleyhine çekişmeli taşınmaz hakkında 11.4.1986 tarihinde 1986/130 esas sayılı tapu iptali-tescil davası açıldığı, dava devam ederken yüklenici O.İ.’in inşaat sözleşmesi gereği yapımına başladığı binayı tamamladığı, anılan davanın yargılaması sonucunda ise 13.3.1990 tarihli kararla taşınmazın N.A.adına bulunan tapu kaydının iptaline ve F.i D. adına tesciline hükmedildiği, derecattan geçerek kesinleşen hüküm uyarınca da tapuya tescil edildiği, 25.9.1998 tarihinde de hibe suretiyle davacı Vakfa devredildiği.

N.A.ve O. İşlek tarafından davacı Vakıf aleyhine ayrı ayrı açılan temliken tescil davalarının da reddedilerek kesinleştiği görülmektedir.

Davacı Vakıf eldeki dava ile taşınmazı kullanan N.A. mirasçılarının müdahalelerinin önlenmesini ve binanın yıkımını, yıkılmadığı takdirde bedel karşılığı temellükünü istemiş; taşınmazdaki binayı inşa eden O. İ. de davaya asli müdahil sıfatıyla katılarak binanın malzeme bedelini talep etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, müdahil ile önceki malik N. A. arasında düzenlenen 5.3.1986 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin, taşınmazı sonradan edinen kayıt maliki davacı Vakıf yönünden herhangi bir bağlayıcılık ve hukuki sorumluluk doğurduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Bunun yanında, yıkımı istenen yapıdan davacının subjektif yararlanma imkanı bulunmadığı da anlaşılmaktadır.