Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2008/6828 K.2008/8754

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı bulundukları 3579 ada 6 parsel sayılı taşınmazı diğer paydaş davalının tek başına kullandığını ileri sürüp paya vaki çekişmenin giderilmesine ve 12.339,00.-YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazda paydaş olduğunu, haksız işgalin söz konusu bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere olup davalının taşınmazı tek başına kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalının davacılarla birlikte paydaşı olduğu çekişme konusu taşınmazı haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın tek başına kullanması nedeniyle davacılar bakımından intifadan men olgusunun gerçekleştiği belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak; dava konusu 13 no'lu bağımsız bölümde taraflar paydaş bulunduğuna göre pay oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken ne anlama geldiği anlaşılamayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Diğer taraftan; çekişme konusu 13 no'lu taşınmazda tarafların murisi M.M.Y. 17/90 payı olup, davacıların bu pay içindeki miras payları 10/16'dır. Ayrıca, davacılardan S.'nın 25.04.2007'de edindiği 73/90 payı da mevcuttur. Bu durumda; davacıların miras paylarına göre davalının elatma tarihi olan 02.11.2004'ten dava tarihine kadar; davacı S.'nın ise 73/90 payı içinde satın alma tarihi olan 25.04.2007'den dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken fazla ecrimisile karar verilmiş olması da isabetsizdir.