Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/10328 K.2009/11948

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 318, 319 ,320,321 ve 322 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, bu yerlerin 3621 Sayılı Kanuna göre devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, özel mülkiyete konu olamayacağını, ayrıca 320 ve 321 parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmına davalı A. C.. tarafından Akaryakıt istasyonu binası yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarla ilgili tapu iptal davasının 5841 Sayılı Yasa ile değişik Kadastro Kanununun 12/3.maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olması nedeniyle reddine, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin ise kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece; 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Çekişme konusu 320 ve 321 parsel sayılı taşınmazlardaki yapılar yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği yönünden ise, kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar keza 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gözetildiğinde 321 parselle ilgili olarak 1984/149 Esas 1987/190 Karar Sayılı kararın kesin hüküm teşkil ettiği, 320 parsel yönünden ise aksi durumun sonuca etkili olmadığı nazara alındığında, keza bu talepler yönünden de ret kararı verilmiş olması doğrudur.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinde sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5.Cilt,sayfa 5338, dipnot 159; 10.H.D. 21.12.1976,8770/3739 ve dipnot 160:5.HD 12.09.1977,5445/5655 dipnot 161:10.HD.24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır.Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümlerin kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.