Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/10469 K.2009/12094

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın 383 parseldeki payını satış suretiyle davalılara eşit olarak temlik etiğini, yapılan işlem ile saklı paylarına tecavüz edildiğini ileri sürerek tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların saklı paylarının ihlal edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava; tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalıların temyiz itirazlarına gelince; davacıların önce davalılardan P..'a yapılan temlik sebebiyle ve birleşen dava ile de davalı R..'a yapılan temlik nedeniyle ayrı ayrı açtıkları davalar HUMK.'nun 45.maddesi uyarınca birleştirilmiş ve neticede dava reddedildiği halde her iki davalının da aynı vekille temsil edilmesi esas alınarak davalılar yararına tek vekalet ücreti karar altına alınmıştır.

Oysa, tenkis davalarında mecburi dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Buna göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 8.maddesinde öngörüldüğü şekilde davalar birleşse bile müstakil dava olma hüviyetini koruyacağından ayrı ayrı avukatlık ücreti tayin ve takdiri icap etmektedir.

Öyleyse, mahkemece davalılar yararına tek vekalet ücreti takdirinin doğru olduğu söylenemez.