Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/11848 K.2009/13733

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların atıksu giderlerini ...... çarşısının yağmur suyu drenaj hattına bağladıklarını, bu nedenle hattın tıkandığını, pis koku yaydığını, ayrıca dükkanların duvarlarında rutubete sebep olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların eyleminin komşuluk hukukuna aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için başvurma harcı ve nispi harcın mevzuatta öngörülen oranda alınması gerekeceği, harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 30. ve 32. maddeleri hükmü gereğince yasal olanak bulunmadığı tartışmasızdır.Öte yandan, davacı Vakıflar İdaresinin harca tabi kurumlardan olduğunda da kuşku yoktur.

Her ne kadar 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77. maddesinde "...tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim, harç ve katılım payından istisnadır" hükmüne yer verilmiş ise de, anılan hükmün yargı harçlarını kapsamadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih ve 2008/18-777 esas, 2008/788 sayılı kararı ile sabittir.Somut olayda, dava açan idareden gerek başvuru ve gerekse nispi harç tahsil edilmemiştir.

Hal böyle olunca, başvurma harcı ile nispi harcın davacıdan tahsil edilmesi ve bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.