Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/12581 K.2010/177

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, miras bırakan ...'ın 175 parsel sayılı taşınmazını davalılardan oğlu olan ...'e bağışladığını, ...'in de taşınmazdaki 8/20 payını yakını olan diğer davalı ...'e satış yoluyla devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil istemişlerdir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın Borçlar Kanununun 234.maddesi hükmü uyarınca bağış suretiyle temlik edilmesi işlemine karşı 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 560 ve takip eden maddelerinde öngörülen tenkis davasının açılabileceği oysa davada böyle bir istek bulunmadığı ve somut olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazları yerinde değildir.