Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/13569 K.2010/3883

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan ...'ın 1147 ada 33 parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu bağımsız bölümleri mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak ve saklı payı zedeleme kastıyla davalılara satış ve bağış şeklinde temlik ettiğini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescil olmazsa tenkis isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kanıtlanamadığı ve tenkis yönünden de hak düşürücü sürenin geçirildiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 6.4.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekilleri Avukat ... ve ... vekili Avukat ... ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle bağış yapılan taşınmazlarla ilgili temlikin tenkise tabi olacağı miras bırakanın 1.1.2002 tarihinde ölümü sebebiyle ...

Medeni Kanunun tatbik şeklini gösteren 4722 Sayılı Yasanın 17. madde hükmü uyarınca olayda Yeni Medeni Yasanın uygulanacağı bu yasanın 571. maddesinde öngörülen sürenin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu ve dava tarihine göre anılan sürenin geçmiş bulunduğu satış yoluyla intikal eden taşınmazlar bakımından da 1.4.

1974 tarih 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yapılan araştırma ile muris muvazaası olgusunun kanıtlanamadığı anlaşıldığına göre; bir kısım davacıların temyiz itirazı yerinde değildir.