Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/3702 K.2009/7307

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H. D. In 1614 ada 37 parsel üzerinde bulunan dairelerden sadece iki tanesini devredecek iken kandırıldığını ve diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla taşınmazın tamamını satış göstererek davalıların murisi İ. İle diğer oğlu Ö. ’a devrettiğini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmazsa tenkis istemişlerdir.

Davalılar, taraflar arasında aynı taşınmazla ilgili kesin hüküm bulunduğunu, tenkis talebinin de hukuki dayanaktan yoksun olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğunu anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.6.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Y. D. vekili Avukat ile temyiz edilen vs. Vekili Avukat geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vs. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa, tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; tarafların miras bırakanı H. ’in maliki olduğu . Parsel sayılı taşınmazı 1/2 ‘şer paylı olarak çocukları olan davalıların murisi İ. ile dava dışı Ö. ’a satış suretiyle temlik ettiği, akde miras bırakan bizzat iştirak etmiş iken, İdris ve Ö. l’a vekaleten anneleri . ’nin katıldığı anlaşılmaktadır.

Miras bırakan Hüseyin’in 5.9.2001 tarihinde hile hukuksal nedenine dayalı İ. mirasçıları ile Öcal aleyhine açmış olduğu tapu iptal ve tescil davasının Öcal tarafından kabulü, diğer davalılar yönünden de hile olgusunun kanıtlanamadığı ve aynı zamanda Borçlar Kanununun 31. maddesinde de öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/1610 E. 2004/105 Karar sayılı ve 16.3.2004 günlü kararı ile kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş olduğu ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, miras bırakan ile İdris mirasçıları arasında kesin hükme bağlanan davanın nitelendirilmesi hile olarak kabul edilmiş ve bu husus onama kararı ile de kesinleşmiştir. Öyle ise, kesinleşen kararda hile olgusunun kanıtlanamadığı, satışın gerçek satış olduğu benimsenerek dava reddedildiğine göre orada belirlenen ve kesinleşen somut olgunun eldeki dava bakımından kesin delil teşkil edeceği kuşkusuzdur. O halde, eldeki davada miras bırakanın İdris’e yapmış olduğu pay temlikinin muvazaalı olduğunun, bir başka ifadeyle muvazaa ile illetli olduğunun kabulüne olanak yoktur.

Diğer taraftan, kesin delil oluşturan davadaki bu nitelendirmenin halefiyet tariki ile mirasçıları da bağlayacağı tartışmasızdır.

Öyle ise, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.