Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/6111 K.2009/6673

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, idare adına kayıtlı ....parselin bulunduğu yerde 1996 yılında 2981 Sayılı Yasa uyarınca yapılan uygulama sonucu parsel nosunun 39 olarak değişip miktarında azalma meydana geldiğini, davalıya ait .... parselin tecavüzünden azalmanın oluştuğunu ileri sürerek 69,12 m2 lik kısmın 1 parselden iptali ile adlarına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal-tescil ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; öncesi davacı Vakıflara ait parsel sayılı taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın yapılanmak suretiyle elattıkları ve sonradan yapılan 2981-3290 Sayılı Yasanın 10/b maddesi hükmü uyarınca davacıya ait taşınmazda yapının bulunduğu bölümün davalılara mal edilmek suretiyle yeni mülkiyet ve geometrik durumun meydana geldiği, tespit edilmiş, oysa niteliği itibariyle 10/b uygulaması gereğince mülkiyet değişikliği yapılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne ve muhtesatın yıkımına karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, yapının imar affı uygulaması öncesi davalılar tarafından yapıldığı gözetildiğinde davalıların 3194 Sayılı Yasanın 18. ve 2981/3290 Sayılı Yasanın 10/c maddesinde öngörülen kaim bedele müstehak olacaklarını söylemek olanaksızdır. Zira, uygulama anılan düzenlemelerden kaynaklanmamaktadır.

O halde, kaim bedel ödenmeksizin yıkım kararı verilmesi ve yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.