Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/7157 K.2009/11143

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastroca tespit harici bırakılan 264.758 m2 lik taşınmaz için davalılar tarafından açılan zilliyetliğe dayalı tescil davasının redle sonuçlandığını ileri sürerek, Hazine adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, aynı taşınmazla ilgili ikinci kez dava açıldığını, taşınmazın Hazine'ye ait kamu malı niteliğinde olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi vasfına dönüştüğü 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.11.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden İ.Ö.., Ö. Ö.. ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat D.G.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asillerin ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; genel kadastro sırasında kadastro harici bırakılan çekişme konusu 264.758 m2 lik yer ile ilgili olarak davalı kişiler tarafından 3402 Sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü uyarınca açılan tescil davasının redle sonuçlandığı, ayrıca Hazine tarafından bu kişiler aleyhine açılan elatmanın önlenmesi,

yıkım istekli davanında kabulle sonuçlanarak kesinleştiği, bunun üzerine Hazine tarafından 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi hükmü uyarınca tescil isteğiyle eldeki davanın açıldığı görülmektedir.Hemen belirtilmelidir ki, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesinde niteliği özel mülkiyete konu teşkil edipte kadastro harici bırakılan ve ileride tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerin Hazine adına tescil edilebileceği öngörülmüştür.

Buna göre, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne varki, bu hükme dayanılarak açılan tescil davaları hasımlı açılabileceği gibi hasımsız açılmasıda olanaklıdır. Oysa, önceden taraflar arasında görülen ve kesinleşen yukarıda değinilen davalar gözetildiğinde, husumetin davalılara yönetilmesinde bir zorunluluk bulunmamaktadır.

Ancak, somut olayda, husumet davalılara tevcih edilmiş ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden de davalılar sorumlu tutulmuş ise de eldeki davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiği kabul edilemez. O halde, davalıların değinilen gider ve avukatlık ücreti ile harçtan sorumlu tutulmalarının yasal olduğu söylenemez.