Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/8037 K.2009/12014

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan adına kayıtlı bulunan 15 parça taşınmazın kendisinin mirasçı olarak gösterilmediği mirasçılık belgesi ile davalılar adına intikal ve satış işlemlerinin yapıldığını, intikale konu veraset belgesinin iptal edilerek mirasçı olduğuna dair mirasçılık belgesi aldığını ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı E.ve E.., davanın zaman aşımı süresinde açılmadığını, verasetin iptaline dair ilamın usulüne uygun alınmadığını, bir kısım taşınmazların miras bırakan ile ilgisi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Davalı N.., yargılamaya katılmış, esasa dair beyanı alınmamıştır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davacı iddiasının sabit bulunduğu, davalıların iyi niyetli olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.11.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs.vekili Avukat M.A..ile temyiz edilen vs.vekili Avukat S. G.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ketmi verese hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; özellikle yapılan araştırma neticesinde ketmi verese olgusu saptanmak suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öyleyse, bir kısım davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, tapu sicillerinin tutulması kamu düzeni ile ilgili olup, mahkeme tereddüde yer bırakmayacak şekilde ve infaza elverişli olacak nitelikte hüküm kurmakla yükümlüdür. Oysa mahkemece kurulan hüküm açık ve net olmadığı gibi infaza elverişli de değildir.

O halde, mahkemece kök miras bırakan Ö..’den itibaren alınan ve davacının murisi H..’ye isabet edecek paydan davacının payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerektiği halde infazı olumsuz etkileyecek nitelikte yazılı olduğu gibi karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabul kapsamına alınan 301 parsel sayılı taşınmazın halen kök muris Ömer adına kayıtlı olduğu ve bir intikal (revizyon) işlemi bulunmadığı halde anılan bu parsel yönünden de davanın kabulüne hükmedilmiş olması doğru değildir.