Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/1048 K.2010/1949

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, öncesinde miras bırakan adına olan 1918 parsel sayılı taşınmazın Tapu Sicil Müdürlüğü'nün ihmali ile Hazine arazisi zannıyla 1967 yılında tahsisen Altındağ Belediyesi, 1982 yılında İzmir Belediyesi, 1991 yılında ise davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi adına yolsuz olarak tescil edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, gerçek kişilerin aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1918 parsel sayılı taşınmazın davacıların miras bırakanı adına kayıtlı iken, 13.4.1967 tarihinde 775 Sayılı Yasa uyarınca Altındağ Belediyesi, 13.7.1982 de İzmir Belediyesi, 15.3.1991 de ise davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan taşınmazın Altındağ Belediyesi adına tescil edilmesi gereken taşınmazlar arasında bulunmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve mahiyeti itibariyle davada yolsuz tescil nedenine dayanıldığı açıktır. Tapu Sicil Tüzüğünün 85. maddesinde öngörülen işlemlerin yapılmamış olması gerçek mülkiyet hakkı sahibinin veya onun ardıllarının genel mahkemede mülkiyet hakkına dayalı olarak dava açmalarına engel sayılamaz. Kaldı ki, somut olayda daha önce iddia edilen yanlışlığın düzeltilmesi amacıyla Tapu Sicil Müdürlüğünün davalı Belediyeye gönderdiği 23.8.1999 tarihli yazı içeriğinden, anılan 85. madde hükmünün icrasından sonuç alınamayacağı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanması, değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.