Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/11135 K.2010/12053

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, maliki olduğu 22 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölüme, davalının haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini, daha önce açtıkları ecrimisil istekli davanın kabulle sonuçlandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir. Davalı, bir savunma getirmemiştir. Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın müdahale ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kayden davacıya ait bağımsız bölüme elattığı belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiş olduğu, kararın davalı tarafa tebliğinden sonra davalının bakiye karar harcını yatırmadığı gerekçesiyle davalının temyiz isteminin reddine dair ek karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 28. maddesi Anayasa Mahkemesi’nce iptal edilmiş ve sonradan yürürlüğe giren ve yayımı tarihinde yürürlüğe girdiği yasanın 62. maddesi ile öngörülen 6009 Sayılı Yasa’nın 18/a maddesindeki “…Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez.” hükmü gözetildiğinde; mahkemece verilen 01.07.2010 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın yasal ve doğru olduğu söylenemez.