Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/12597 K.2010/13827

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları K. A.'un kendi mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 168 ada 234 parsel sayılı taşınmazda bulunan aile konutu vasfındaki 2 nolu bağımsız bölümü gayrimeşru ilişki yaşadığı davalıya ölünceye kadar bakım akdi ile devrettiğini, yapılan sözleşmenin karşılıksız olduğunu ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmenin kendisine yüklediği tüm yükümlülükleri yerine getirerek davacıların murisine bakıp gözettiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların sözleşmedeki karşılıklı edimlerini ifa ettikleri gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı K.. A.'un maliki bulunduğu 234 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümü birlikte yaşadağı davalı K..'a 31.1.2008 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan bu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir bağıttır. (B.K.m.5ll).Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusuda bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer.(B.K.m.5l4).Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikinde muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, aslolan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır.(B.K.m.l8).

Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır.

Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun l.4.l974 gün ve l/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.Miras bırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı,temlik edilen malın,tüm mamelekine oranı,bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların gözönünde tutulması gerekir.

Somut olaya gelince, miras bırakanın tek mal varlığını teşkil eden meskenin değinilen akitle davalıya temlik edildiği; miras bırakan K.'in davacı eşi A. ile 22.9.2003 tarihinde evlendikleri ve A.. aleyhine 8.12.2003 tarihinde şiddetli geçimsizlik, 8.5.2006 tarihinde de terk nedeniyle açtığı boşanma davalarının reddedilerek kesinleştiği; terk nedeniyle açılan boşanma davasında davalının miras bırakan ile birlikte yaşadığı halde gerçek olmayan bir adrese davacı A..'nin davet edildiği ve bu davada davalının miras bırakan lehine tanıklık yaptığı;

miras bırakan K..'in A.. lehine ödemesine karar verilen nafakayı ödememesi nedeniyle İ.İ.K.'nun 344.maddesi uyarınca cezalandırıldığı dosya kapsamı ile sabit olup bu deliller yukarıdaki ilke ve olgularla birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın diğer mirasçıları miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla hareket ettiği sonucuna varılmaktadır.