Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/135 K.2010/1512

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı Y. C.'ın maliki olduğu 291 parsel sayılı taşınmazı bağış suretiyle temlik ettiğini, temlikin saklı payını zedeleme kastıyla yapıldığını ileri sürerek, tenkis hükümleri uygulanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile saklı payı oranında adına tesciline, tercih hakkının kullanılması halinde bu tarihten itibaren bedele faiz uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu ve tenkis şartlarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tenkis davalarının murisin son ikametgahı mahkemesinde açılması gerektiği ve bu hususun mahkemece re'sen nazara alınması gerektiği gerekçeleriyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 576. maddesi, miras malvarlığının tamamı için miras bırakanın yerleşim yerinde açılacağını, tenkis davasının da bu yer mahkemesinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Bu yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin olup kesindir. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalmak niyetiyle oturduğu yer olup, bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz.

Hal böyle olunca, miras bırakanın son yerleşim yeri mahkemesinin, terekenin tespiti davası da nazara alınmak ve tüm kanıtlar değerlendirilmek suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetki hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.