Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/233 K.2010/4657

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M.'in 492 parsel sayılı taşınmazı mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı torununa temlik ettiğini ileri sürerek, tapunun iptali ile mirasçılar adına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların muvazaa iddiası sabit görülerek, tapunun davacıların miras payları oranında iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.4.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ü. U. ile temyiz edilen vekili Avukat Ş.Ö.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, miras bırakan M.'in çekişme konusu 492 parsel sayılı taşınmazı 20.9.1991 tarihli akitle davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğu 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle belirlenerek davacıların miras payları oranında davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, dava 40.000.-YTL değer gösterilmek suretiyle açılmış olup, keşfen saptanan değer üzerinden yargılama aşamasında harç ikmali suretiyle dava değeri yükseltilmiştir. Dava, davacıların miras payları oranında kabulle sonuçlanmıştır.

Öyle ise, harç ve vekalet ücretine asas alınması gereken dava değeri iptal konusu yapılan 3/7 pay ile sınırlı olup, bu paya tekabül eden bedel üzerinden takdir edilmelidir.

Ne varki, taşınmazın saptanan tüm bedeli üzerinden fazla harç ve vekalet ücretinin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.