Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/2623 K.2010/3769

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü davalı eski eşinin haklı bir nedeni olmaksızın kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalı, fuzuli şagil olmadığını, taşınmazın boşanma sırasında kullanımına bırakıldığını bildirip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kayden davacıya ait bulunduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup mahkemece kayda üstünlük tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne uzun süredir kullanıma karşı çıkılmaması, bir uyarı ve ihtar çekilmemiş olması taşınmazın kullanılmasına muvafakat (şifahi ariyet sözleşmesi kurulduğu) edildiği şeklinde değerlendirilerek dava açılmakla muvafakatın geri alındığından bahisle ecrimisil isteğinin reddine, karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hükmedilen 2700 TL nisbi karar harcından yargılama aşamasında alınan peşin harçlar düşülürken, sonradan Sulh hukuk mahkemesince 25.3.2009 sayılı alındı makbuzu ile tamamlanan 540 TL tamamlama harcının mahsup edilmemiş olması doğru değil ise de, anılan bu husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hüküm fıkrasından, 3. bölüm tamamen çıkarılarak yerine " 492 sayılı harçlar kanunu uyarınca alınması gerekli 2700 TL nispi ilam harcından peşin alınan 14 TL harç ile 135 TL ve 540 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 689 TL harcın mahsubu ile kalan 2011 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına" ibaresinin konulmasına,