KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/2882 E., 2010/6478 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2010
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanı ...tarafından dava konusu 931 ada 6 parsel ( yeni 2692 ada 20 parsel ) sayılı taşınmazın danışıklı olarak davalıların murisi Şemsettin’e devredildiğini, bu konuda açtıkları davanın kabul ile sonuçlanarak kesinleştiğini ancak hesaplama hatası sonucu 1/16 pay hakkında karar verilmediği ileri sürerek 2692 ada 20 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile kesinleşen kararda dikkate alınmayan 1/16 payın adına tescili isteğinde bulunmuştur.
Davalı, kesin hüküm nedeni ile davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.6.2010 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, daha önce taraflar arasında görülüp muhkem kaziye halini alan kararla 4/16 (114) pay istenilmiş olmasına karşın 3/16 pay kabul edilmiş ve 1/16 pay davalılar üzerinde bırakılmış, o kararın davacılar tarafından temyiz edilmemesi sebebiyle HUMK.'nun 237.maddesinde öngörülen kesin hükmün oluştuğu gözetildiğinde davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/2882, K. 2010/6478, 4 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama