Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/2891 K.2010/4083

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1954 yılında yapılan kadastro tespitinde adına tescil edilen 284 ve 285 parsel sayılı taşınmazların, 1960 yılında toprak tevzi komisyonunca oluşturulan 1070 ve 1071 parseller ile 1976 yılında da yine toprak tevzi komisyonunca oluşturulan 1251 parsel sayılı taşınmaz ile mükerrer olarak kayıt oluşturulduğunu ileri sürerek, mükerrer kısımların tapuların iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak kabul tarzından ve harç alınmasında yanılgılı değerlendirme yapıldığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine ve davalı M.vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, mükerrer oluşan tapu kayıtlarının iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan Daire bozma kararında gösterilen ilkeler doğrultusunda yeniden yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile mükerrer kaydın iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı hazinenin tüm, davalı M.'nın da öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Bilindiği üzere, bozma kararına uyulmakla yanlar yararına usulü kazanılmış haklar doğacağı ve mahkemece bozma kararında gösterilen hususların yerine getirilmesinin zorunlu hale geleceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece bozma ilamında davalı M.a'nın bilirkişi rapor ve krokisinde (H) harfi ile gösterilen bölüm yönünden sorumlu tutulaçağı belirtildiği halde, tüm yargılama giderlerinin davalı Mustafa üzerinde bırakıldığı görülmektedir.

O halde, bilirkişi rapor ve krokisinde (H) harfi ile gösterilen bölüm yönünden yapılan yargılama giderleri belirlenerek davalı m.dan tahsiline, diğer bölümler için yapılan yargılama giderlerinin de davalı hazineden alınmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin tamamının davalı Mustafa üzerinde bırakılması doğru değildir.