KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/3476 E., 2010/8217 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2010
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanı ... 'in kendisinden mal kaçırmak amacıyla dava konusu 781 parsel sayılı taşınmazdaki 29 nolu bağımsız bölümünü, 2.eşi olan ...'ye satış suretiyle temlik ettiğini, ...'nin de ...'a, ...'ın da davalı ...'ya, ... 'nın da dahili davalı ...'ya satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek, iptal ve miras payı oranında tescil isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece özetle “... açıklanan ilkeler gereğince yapılan soruşturma sonunda miras bırakan tarafından ...'ye yapılan temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varıldığı takdirde, sonradan yapılan intikaller bakımından kayıt maliklerinin özellikle son kayıt malikinin iktisabının iyiniyetli olup olmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,
iyiniyetli olup olmadıkları yönünde belirtilen ilkeler dikkate alınarak soruşturmanın doğru taşınmaz bakımından tam ve eksiksiz bir şekilde tamamlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan yargılama sırasında davacı taraf HUMK'nun 186.maddesindeki seçimlik hakkını yeni malike karşı tazminat olarak kullandığını bildirmiş, Mahkemece, davacı tarafın HUMK'nun 186.maddesi gereğince seçimlik hakkını ancak yeni malike karşı tapu iptal ve tescil davası olarak yöneltebileceği, yeni malike karşı tazminat isteğinde bulunamayacağı;
eski maliklerinde davada sıfatlarının kalmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden esastan, diğer davalılar yönünden ise husumetten davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
...
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/3476, K. 2010/8217, 14 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama